Geçtiğimiz günlerde küçük kızımla sahile gittiğimizde bana, “baba, benimle kumdan kale yapar mısın, ne olur evet de” dedi. Elbette onu kırmadım ve birlikte keyifli bir şekilde oynadık. Oynarken zihnim geleceğe bir yolculuk yaptı, aradan yirmi yıl geçmişti ve tekrar aynı yere gelmiştik, kumdan kale yaptığımız günü hatırladık ve iyi ki yapmışız dedik.

Hayatta pek çok anın tekrarı yok, o an evet dediniz ve yaptınızsa şanslısınız. Hayata evet demek böyle bir şey zaten, anlık fırsatları fark etmek ve değerlendirmek, henüz zaman varken.

Maalesef günlük hayatın koşturması ve rutini içinde bizi mutlu edecek küçük şeylere bile zaman ayıramıyor ve kalbimizin evet dediği şeylere ağzımızla hayır diyebiliyoruz.

Bugünden itibaren bir karar alalım ve özellikle de söz konusu başka insanlarla yapacağımız şeylerse mutlaka zaman ayırmaya çalışalım.

İki yıl önce kalabalık bir arkadaş grubu ile sadece iki günlük bir gezi yapmıştık ama tadı hala damağımda, bir türlü tekrarını yapamadık. O zaman da işlerim yoğundu ama bir şekilde fırsat yaratmayı başarmıştım.

Ve sevdiğimiz insanlara zaman ayırmak, annemize, babamıza, kardeşlerimize, dostlarımıza. Hayatın bir tekrarı yok, bize ihtiyaçları olsun veya olmasın arayalım, soralım ve birlikte zaman geçirelim.

Her şeye evet demekten bahsetmiyorum, bunun anlamı yok elbette. Diğer yandan bizi mutlu eden şeylere evet diyebilmeliyiz, yoksa hayırlar yönetince bizi hayata evet demek mümkün olmuyor.

Güzel bir hafta diliyorum.

Sevgi ile kalın.

Not: Yazılarımı beğeniyorsanız Hayatını Seç, Hayatını Değiştir ve Yarına Notlar isimli kitaplarımı okuyabilirsiniz.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

one + three =