Çocukken daha masum ve çoğu zaman daha mutluyduk. Bizi sınırlandıran inançlarımız ve korkularımız henüz oluşmamıştı. Dünyayı değiştirebileceğimizi düşünür ve hissederdik. Bir çocuk olarak nasıl yapacağımıza çok fazla takılmadan hayaller kurardık. Sonra bir gün büyüdük ve değişti Dünya. Acaba?

Çocukken yapmayı sevdiğiniz şeyler nelerdi, lütfen üşenmeyin ve hatırlayabildiklerinizi bir kağıda yazın.

Sadece bu çalışmayı yapmak bile çoğu zaman yüzünüze kocaman bir gülümseme yerleşmesine neden olacak. Aynen şu an benim yüzümde olduğu gibi.

Arkadaşlarımın bizde kalmasına bayılırdım, bende bazen arkadaşlarımın evinde kalırdım. Büyük ve çok güzel bir olaydı bizim için.

En son ne zaman bir arkadaşınızı yatılı olarak misafir ettiniz veya bir arkadaşınıza yatıya gittiniz?

Gözlemlerime göre daha mutlu olan insanlar çocukken keyif aldıkları şeylerin önemli bir kısmına yetişkinlikte benzer formatta devam eden kişiler. Bu ipucundan hareketle bugünkü hayatımıza çocukluğumuzda yapmayı sevdiğimiz neleri dahil edebiliriz?

Geride bıraktığımız parçalarımızla bütünleşmenin bir yolu bu olabilir mi? Bence evet.

Ben çocukluğumu İstanbul’un boğaz kıyısındaki güzel ilçesi Beykoz’da geçirdim. Doğa ve deniz ile iç içe bir yaşantım oldu. Yüzmek, kürek çekmek ve balık avlamak veya korularda dolaşmak günlük aktivitelerdi. Evlerin tamamına yakını bir iki katlı bahçeli evlerdi, yollar parke taşı kaplıydı ve trafik yok denecek kadar azdı. Komşuluk süperdi, her mahallenin bir bekçisi vardı, ama fazla olay olmazdı açıkçası.

Çocukken kitap okumayı çok severdim, kitaplardaki kahramanların yerinde kendimi hayal ederdim. En çok Afacan Beşler ve Gizli Yediler çocuk serilerini okurdum. Arkadaşlarımla birlikte bahçede kamp yapardık. Çadır kurmayı ve kamp yapmanın hissini çok severdim.

2013 yılında kalabalık bir arkadaş grubu ile birlikte doğada çadır kampı yaptık ve inanılmaz keyif aldık. 2013 yılında geriye dönüp baktığımda iyi ki yapmışım dediğim şeyler arasında kesinlikle ilk sıralarda yer alıyor.

Genel olarak yeni yerler keşfetmeyi, yeni bilgiler öğrenmeyi ve bilmece çözmeyi seven bir çocuktum. Çok ansiklopedi okurdum. Dünyadaki bütün ülkeleri ve başkentlerini ezberlemiştim. Teyzem bilmece çözerken bazen benden yardım isterdi ve bu gururumu çok okşardı.

Geçmişimizi, özellikle de çocukluğumuzu hatırlamak bize gerçekten kim olduğumuzu gösterir.

Koçluk yaparken yeni yerler keşfedip yeni bilgiler öğreniyor ve bazen bilmeceler çözdüğümü hissediyorum. Bankacılık yaptığım dönemlerde özellikle sonlara doğru kaybettiğim hislerdi bunlar. Yeniden sahip çıkmayı seçtim ve çocukken yaptıklarıma farklı bir şekilde geri döndüm.

Bu karar beni giderek artan bir mutluluğa taşıdı açıkçası. Sizin içinde önemli bir çıkış noktası olabileceğini düşünerek bu yazıyı kaleme aldım. İki soru ile bitirelim.

Hayatınıza tekrar yerleşmesini arzu ettiğiniz neler var? Nasıl bir çocuktunuz, nelerden keyif alırdınız?

İçinizdeki meraklı çocuğu yardıma çağırın.

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.